Never ending transformaties

De reden waarom ik überhaupt begon met fitness was simpel: #bikinibody. Nooit had ik verwacht dat dat doel en die verwachtingen zo’n ontwikkeling zouden doormaken. #bikinibody klinkt heel duidelijk, maar die reis is nog de meest ingewikkelde van allemaal. Inmiddels heeft #bikinibody plaatsgemaakt voor #strongbody…

Voordat ik begon met CrossFit, heb ik een half jaar lang twee keer een ‘drie maanden traject gevolgd’ op een sportschool. Dat hield in 1 keer per week personal training, 1 keer per week coaching/voedingsbegeleiding en voor de rest onbeperkt zelf trainen. Voordat ik begon aan dat traject was de vraag ‘wat is je doel’. Ik riep iets van 58 kilo en zo min mogelijk vet. Concreet? Nee man, maar toch ging er voor. Gedurende die maanden veranderde mijn lichaam en ook mijn doel. Ik vond spieren voordat ik zelf begon met trainen niet zo mooi. Ik wilde vooral slank zijn, maar je bent geboren met een bepaald type lichaam. k heb de aanleg om best snel spieren te ontwikkelen. Als ik alleen heel dun wil zijn, moet ik vooral niet trainen en gewoon zo min mogelijk eten. Is dat waar ik gelukkig van word? Nee.. Is dat wat mijn lijf nodig heeft? Nee… Dat heb ik inmiddels geleerd. Ik heb dit lichaam, dat verandert op een bepaalde manier. Dat hoeft niet per se de manier te zijn van die vrouw op dat plaatje waar je je al maanden blind op staart. Nee, dat is een eigen manier. En natuurlijk kun je shaken door bepaalde spieren wel en niet te trainen, maar dat werd mij te oppervlakkig. Wil ik de rest van mijn leven bezig zijn met bouwen naar iets wat ik eigenlijk niet ben? Nee, ik wil gelukkig en tevreden zijn met mezelf en lekker kunnen trainen. Dus dat, maar dat was een proces.

Ik ontwikkelde tijdens die zes maanden namelijk best wel wat spieren. Ineens kreeg ik schouders. En biceps. En triceps. En ‘hobbels’ op mijn rug. En omdat ik ook minder ging eten, werd alles beter zichtbaar. Ik vond dat vet stoer, maar ik werd ongeduldig. Stiekem ging ik steeds minder eten. Van 1700 kcal ging ik naar 1100 kcal terwijl ik ongeveer 5 keer in de week trainde. Ik veranderde ineens best heel snel. Hello buikspieren, doei vet. Maar ook doei gezond koppie, hello wit gezicht, trillende handen en nul energie. Zonder dat ik het door had, was ik mezelf een beetje aan het slopen. Maar de spiegel bezorgde nog steeds een glimlach op mijn gezicht. Dus dan ging het goed, toch?

Wrong.. En dat merkte ik pas toen ik begon met CrossFit. Ik had weinig kracht, weinig energie. Had soms het gevoel dat ik flauw ging vallen tijdens de workout, zat onwijs te puzzelen en klooien met eten. En ik wilde zo graag sterker worden. Die drang nam langzaam de overhand. Van ‘zo slank mogelijk’ wilde ik naar ‘zo sterk mogelijk’. Ik knalde mijn calorieën van 1100 naar 2400. En ook al lag mijn behoefte daar nog boven, dat kon mijn lijf echt no way verwerken. De kilo’s vlogen er dan ook aan en met gemengde gevoelens keek ik in de spiegel. Doei abs, hallo vetrolletje op mijn heupen. Maar ook doei max 60 kilo back squat, hello max 85 kilo back squat. Ik dacht dat ik moest kiezen tussen sterk zijn, of slank zijn. Maar ik leer nu langzamerhand dat het een kwestie is van balans. Van zoeken naar het behouden en vergroten van spiermassa, maar het verlagen van mijn vetpercentage. En dat is een lastige zoektocht. Een kwestie van proberen, aanpassen, maar vooral een kwestie van geduld. En dat is mijn zwakke punt. Want ik wil het liefst NU weer zo strak zijn als ik was. Maar ik wil ook NU sterker zijn dan ooit tevoren.  En dat kan niet en dat moet ik NU accepteren. De grootste fout die ik nu kan maken is weer stiekem naar beneden gaan met die calorieën en daardoor mijn spiermassa en energie verliezen. No way, die fout maak ik niet nogmaals.

Het is een reis. Met ups en downs, vallen en opstaan, struggles en nog meer struggles. Doelen maken en doelen aanpassen. Ik hou onwijs van CrossFit en van hard trainen. Dat betekent echter ook dat mijn lichaam weer veranderd. Ik krijg beenspieren, bredere schouders, bredere armen. En ik kan mij daar soms druk om maken, want is dat wat ik wil? Maar het is het resultaat van iets doen waar ik van houd, dus dan is het gewoon zo. Dat moet ik leren accepteren.

Mijn huidige droomlichaam? Het lichaam waar ik mijzelf gelukkig in voel. Wat goed voelt, sterk en gezond. Waarbij ik in de spiegel kan kijken en trots ben. Niet alleen op hoe het eruit ziet, maar vooral om wat ik met mijn lichaam kan. En hoe dat eruit ziet? Dat zullen we zien…

Image

Advertenties

2 gedachtes over “Never ending transformaties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s